เธอจำเราได้สินะ

posted on 02 Nov 2006 23:40 by kapologip




ง่ำๆๆๆๆๆ อัพอะไรดีหว่า ??







................................







=*=







..................อัพไรดี๊ ?-?.......................









เอาเรื่องนี้ดีก่า ^^









เรามีเพื่อนคนหนึ่ง
ชื่อของเธอคือ 'อังคณา'
หากคุณลองไปดูอันเก่าๆ
จะรู้ว่าเราเคยอัพถึงเขาเอาไว้




เราไม่เคยเจอเขาเลยตั้งแต่จากกันตอนป.6
ถึงตอนนี้นับสิ...............ว่ามันกี่ปีมาแล้ว
นานจนเราแทบจำรูปร่างและความสูงมันไม่ได้
แต่ว่าคิดถึงมันอยู่เสมอ
อาจจะไม่ใช่ทุกวินาที เพราะเราไม่ใช่คนรักกัน
หากแต่มันยังอยู่ในใจเราเสมอ
ทั้งนิสัย และหน้าตา (ขณะอัพ แมลงเกาะหน้าจอคอมฯ บี้มันซะ =*=)








วันนั้นเราไปดูหิ่งห้อยแถวๆแม่กลอง
นั่งเรือกลับมาเรียบร้อยแล้ว
ผ่านคลองๆหนึ่งชื่อว่า 'คลองผีหลอก'
โชคดีจริงๆที่มันไม่ออกมา.................






เสร็จแล้วมานั่งรอพวกเพื่อนพ่อที่เอาแต่............ชอปๆๆๆๆๆๆ






สายตาเหลือบไปเห็นคนรๆนึง
อีกฟากของใต้สะพาน





หน้าตาของหล่อน..คุ้นๆ
หุ่นแบบนั้น.....เหมือนเขาเลย
เขาคนนั้น...........คนที่เราอยากเจอ อยากคุย






สายตาประสานกัน
แน่นอน เราเล่นมองเขาแบบที่เรา......ไม่เคยใช้มองกับใคร
มองแบบว่า...........เมิงต้องรู้ว่ากุมองเมิงอยู่
เขามองกลับมา....สายตาเขางงงวยเล็กน่อย (เท่าที่จับสังเกตได้)







ใช่แล้ว.........เขานั่นเอง









'อังคณา'





มองแล้วก็ยิ้มให้กัน
มันเป็นสิ่งที่เราประทับใจมากๆเลยล่ะ
ดีใจที่เขา..........'ไม่ลืมเรา'
ทั้งๆที่หลายคนบอกว่าเราเปลี่ยนไปเยอะ......เพราะสูงขึ้น








แต่มัน..............จำเราได้
รู้สึกว่าแม่เขาก็มองเรา แต่เราไม่ได้ใส่ใจ







ใจตอนนั้นอยากเข้าไปกอด เข้าไปคุยมากๆ
แต่ว่า เขาเดินไปซะก่อน+พ่อแม่เขาอยู่
= ไม่กล้าขึ้นมาซะงั้น





ตอนนั้นชะงักไปนิดนึง พี่ถามอะไรมาไม่รู้เรื่องเลย




ในใจดีใจมากๆเลยที่ได้เจอ
ถึงไม่ได้คุย แต่แค่เห็นหน้าเราก็ดีใจแล้ว
เกือบระยะเวลา 4 ปี
เราไม่เจอเขาเลย จดหมายไม่เคยเขียนหา
ความสะเพร่าของเราทำเบอร์โทรศัพท์เขาหาย
มันน่าฆ่าให้ตายมั้ย




ได้เจอเค้าแค่นั้นรู้สึกดีใจมากขนาดนี้เชียวเหรอ ??
ตอนนั้นก็คิดนะ ว่าเราดีใจขนาดนี้เลยนะ
ทั้งๆที่อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย





อยากคุยกับเขาจัง
แต่แค่ได้เจอหน้าเราก็ดีใจแล้ว
หลังๆได้ข่าวแต่ว่า เขาเรียนสายพาณิชย์
เห็นเขาอ้วนตุ้ยๆ เราก็ดีใจที่เขายังเหมือนเดิม





ที่สำคัญที่เราดีใจที่สุด................เขาจำเราได้












อังจ๋าเราคิดถึงแกมากนะ
คิดถึงมากๆ อยากเจอ อยากคุย
อยากเข้าไปกอดแกจังเลย
เรียน B.P เจอแต่ญาติแกอ่า
เราอยากเจอแกจัง ติดต่อแกยังไงดีล่ะ
ครั้งหน้าขอให้เราเจอกันในคราวที่เราสามารถทักกันได้ด้วยนะ
สัญญาว่าจะเข้าไปทักก่อนเลย
จะอีกกี่ปีก็ได้
แต่เราอยากเจอแกนานๆครั้งก็ยังดี
ก่อนที่เราจะลืมหน้าแกไปก่อน




Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry


ดีจังเลยค่ะ
เพื่อนที่ไม่เจอกันนานมากๆแต่เค้ายังจำเราได้

#1 By -'๑'- So^^Cool -'๑'- on 2006-11-03 21:14

ตอนแรกนึกว่าไม่มอะไรอัพงิ... แต่พอดูไปเรื่อยๆ....

มาเต็มเยย =_=
ชิชะ ไม่มีเล่าให้ฟังเลย งี้เป็นแผนให้เรามาอ่านล่ะเซ่ ใช่ม้า ~ ~ ~

เอ้อ ไม่รู้จะเม้นไรดี อังสูงขึ้นใช่ปะ ดีนะที่แกไม่ว่าเราเตี้ยลง (อย่าว่านะเฟ้ย!!)

เอาไงดีล่ะ ก็ดีนะเนี่ยที่แม่งยังจำกันได้

ปล. ใช้คำว่า "เขา" นี่ เหมือนหญิงสาวที่กำลังตกหลุมรัก พูดถึงชายหนุ่มคนนั้นซึ่งอยู่ห่างไกลสายตาเลย

#3 By OH-O ! ! on 2006-11-07 22:01

แวะมาเยี่ยมค่า

#4 By on 2006-11-10 15:30

หยั่งกะหนังแนะ เอนทรี่ นี้

ทำไมที่เจอมันเป็น"คลองผีหลอก"วะ ชื่อคลองมันได้ใจจริงๆ

ไม่รุจะเม้นอะไรแล้ว~~~~~

#5 By ~Sky Walk WayZ~ on 2006-11-11 09:10

ดีใจด้วยน้า อิอิ น่าจาเข้าไปทักอ้ะ ><น่าเสียดายออก ยังไงๆก็ดีใจด้วยจ้า
หวาดดีค่ะพี่กิ๊ฟ^^นี่ปิ่นเองนะ
บล็อคสวยดีค่ะ...ดูแปลกใหม่ดี>_<
ตอนนี้นู๋เปลี่ยนบล็อคแว้วนะ...ไปเม้นต์หน่อยล่ะ