ชิวล์ๆว่ะ
posted on 29 Nov 2006 20:43 by kapologipอัพครั้งที่แล้ว
บอกตรงว่า อายว่ะ
แม่งอังกฤษก็ไม่ได้เก่งเลยนะเมิง อีกิ๊ฟ
เสือกกระแดะอัพอีกเมิง
เดี๋ยวแม่หมุนตัวเตะเลยนี่ ชิๆ
มีคนๆนึง อัพได้ซึ้งมาก
มันอัพเกี่ยวกับตุ๊กตา.....ที่เป็นแค่ตุ๊กตามือสอง
แต่มันรักเหมือนมันเป็นลูก
กุเข้าใจ เพราะเมื่อไหร่ที่อยู่โรงเรียน
และมีตุ๊กตามาถึงมือมีนเมื่อไหร่
จากเด็กม.4 มันจะกลายเป็น เด็กประถม (ที่หน้าไม่ให้)
เออใช่ จะบอกอีกเรื่อง
เราเคยอัพใช่มั้ยว่า
มีคนเคยพูดกับเราตอนเราจะกลับบ้านว่า
'กลับดีๆนะ'
เราซึ้งแทบเป็นแทบตาย
เดี๋ยวนี้มันพูดบ่อยว่ะ
จากที่กุซึ้ง กุเหมือนเอือมๆไงงั้นไม่รู้
แต่เราก็นะฟังได้เสมอ
เหตุผล เพราะมันเป็นคนพูด และเราคิดว่ามันคงพูดจากใจจริง
มันอัพถึงตุ๊กตา
บ้านมันตุ๊กตาเยอะ
บ้านเราก็เยอะ
แต่ต่างกันตรงที่ เราไม่ได้ดูแลใส่ใจตุ๊กตาแบบมัน
มาในสภาพไหน มันก็อยู่ในสภาพนั้น
ตุ๊กตาน้องหมูที่ออนด์ให้ก็ยังคงไม่ได้แกะ
แต่ว่ามันน่ารักมากๆเลยรู้มั้ย
มันเหมือนคนที่ให้เลยอ้วนๆ สีชมพู
ตั้งตระหง่านอยู่เลยเนี้ย
ส่วนตุ๊กตาที่โอกับแยมให้เมื่อปีที่แล้ว
ไปอาศัยอยู่ที่บ้านใหม่
นอนกอดกันอยู่เลย 55
ส่วนที่มันให้ปีนี้
เป็นอะไรที่ดูธรรมดา
แต่ว่าเราชอบนะ
เพราะเป็นครั้งแรกที่มันบอกว่า
มันเขินที่จะให้เราแกะตรงนั้น
แน่นอนว่าเรา
เป็นโรคแพ้คนขี้อ้อน
ก็เลยนะ มาแกะที่บ้าน
มันเป็นของ 2 อย่าง
อย่างนึงเก็บไว้ที่เดิม เพราะพกลำบาก
แต่อีกอย่างพกไปที่ B.P ทุกวันที่เรียน
และกุติดเพราะจงใจให้มันเห็น
ที่ไม่ติดไปที่โรงเรียนเพราะ
เดี๋ยวน้องเต่าเราตกกระป๋อง
ไม่ได้ๆ น้องเต่าเราออกจะน่ารัก
ของที่แกให้ก็น่ารัก
ไม่คิดจะแกะออกด้วย
ตอนเห็นไอ้คาคาชิครั้งแรกแม่งก็เขินแล้ว
อ่าๆๆๆ ก็เรามันขี้อ้อนหนิ 55+
อูยย ช่างหัวตุ๊กตามันเหอะ มันจะมีชีวิตอยู่ได้ก็เมื่อเราตั้งชื่อให้มันเท่านั้นแหละ ถือซะว่าพวกนั้นยังไม่เกิดละกัน(เพราะแม่มันยังไม่พร้อมที่จะเลี้ยง)
อิอิ ก็กูรักตุ๊กตานี่หว่า
#1 By OH-O ! ! on 2006-11-30 23:06