Sorry,I'm Wallique Envious

ไม่ได้อัพนานเลยแฮะ กุ

กี่วันแล้วก็ไม่รู้ = =

มาทำความสะอาดบ้างก็ดี

.........................................................................................

วันนั้น ประมาณวันเสาร์ที่ 4 ไปศูนย์หนังสือจุฬาฯ

ได้ไปหยิบหนังสือออกมาจากชั้นวางทั้งหมด 2 เล่ม

ทั้งๆที่ตอนแรกเล็งไว้ถึง 3 เล่ม

ส่วนสาเหตุก็คงเป็นอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงของเราเอง

มันเป็นเพราะว่า เสียดายตังค์ด้วยแหละ

บวกกับเรื่องนั้นสนุกก็จริง แต่!! แน่นอนทุกอย่างย่อมมีข้อยกเว้น

มันคือ 'รู้สึกว่าไม่ได้ประทับใจเรื่องนั้นมากอย่างที่คิดซะแล้วสิ' = =





เรื่องที่หยิบออกมาเรื่องแรก เล่มแรกอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

คือ 'อยากให้รุ้ เธอคือที่อยู่ของหัวใจ' ของอาพัชรินทร์

เป็นเล่มที่เพื่อนบอกว่าสนุก เคยหยิบมันออกมาแล้วรอบนึง

แต่นั่นเป็นการหยิบเพื่ออ่านเรื่องย่อด้านหลัง

และแน่นอนว่า 'น่าสนใจ' ไม่งั้นก็คงไม่มีการตั้งใจไว้แน่วแน่ว่าจะซื้อ





เล่มที่สอง หาอยู่นานโขเหมือนกัน เพราะว่าหนังสือมันถูกย้ายที่

ตอนนั้นไปอยู่อีกที แต่นี่มันลอยไปไหนไม่รู้

เดินตามหาอยู่นาน ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอ

จนต้องใช้เวิธีสุดท้าย คือ 'ใช้เจ้าคอมพิวเตอร์ช่วยหาทางออก'

และมันก็เป็นอัจฉริยะจริงๆ = =

แค่พิมพ์ชื่อหนังสือ และชื่อผู้แต่งลงไป

มันก็ออกมาเป็นลิสต์เลยว่า อยู่ที่ไหน ชั้นวางที่เท่าไหร่

ก็เดินหาอยู่อีกนานเหมือนกัน แต่ไม่มากเท่าไหร่

เพราะว่ามันไม่มีตู้ที่มันอยู่ ที่คอมพิวเตอร์มันบอกมาน่ะสิ

หาจนเจอ

ชื่อของมันก็คือ 'ความรักทำมือ หนังสือทำใจ' ของอาพัชรินทร์ เช่นกัน

ชื่อเรื่องเหมือนเป็นนิยายเกี่ยวกับความรัก ว่ามั้ย??

แต่จริงๆแล้วมันคือ

หนังสือที่เขียนเล่าชีวิตของเขา สิ่งที่เขาคิด

สิ่งที่เขาเผชิญ ออกมาเป็นตัวหนังสือ

อ่านๆแล้วรู้สึกว่า เนื้อหาไม่เข้ากับชื่อหนังสือเท่าไหร่

หรือเราไม่มีจินตนาการพอก็ไม่รู้.............คิดว่าคงเป็นอย่างหลังเสียมากกว่า






อ่านสองเล่มนี้แล้วรู้สึกเหมือน รู้จักการใช้ชีวิตมากขึ้น

อาพัชรินทร์ เขียนหนังสืออกมาคล้ายๆกับหนังสือแนวปรัชญาที่สอนในการดำเนินชีวิต

เหมือนของใยไหม

แต่ลักษณะการเขียน หรือการเล่าเรื่องจะไม่เหมือนกัน

อ่านแล้วรู้สึกว่า เหมือนได้ไปอยู่ตรงนั้นจริงๆเลยล่ะ




ตอนนี้สองเล่มนี้กลายเป็นหนังสือเล่มโปรดซะแล้วสิ

แล้วเราก็กลายเป็นคนที่'บ้า'นักเขียนที่ชื่ออาพัชรินทร์แล้วด้วย = =